Chicago Konvansiyonu

 

Uluslararası Sivil Havacılık Konvansiyonu

Chicago Konvansiyonu, 1944 yılında toplanan Chicago Konferansı'nın bir sonucudur. Chicago Konferansı'nın sonunda hazırlanan Konvansiyon'un imzalanmasında sürekli gecikmeler yaşandığı için geçici bir anlaşma imzalanmıştır. Geçici (Provisional) Uluslararası Sivil Havacılık Örgütü (PİCAO-Provisional International Civil Aviation Organization) kurulmuştur. 1945'ten 1947'ye kadar geçerli kalmış ve Mart 1947'de Konvansiyonu geçerli kılan 26'ncı imzanın da atılmasıyla Nisan 1947'de Şikago Konvansiyonu resmen yürürlüğe girmiştir. Böylece Uluslararası Sivil Havacılık Örgütü (İCAO-International Civil Aviation Organization) kurulmuştur. 

- Şikago Konvansiyonu 7 Aralık 1944 tarihli orijinal versiyonundan sonra 1956, 1959, 1963, 1969, 1975, 1980, 1997 ve 2000 yıllarında toplam 8 kere güncellenmiştir. Dokümanın orijinal imzalı kısmı Amerika Birleşik Devletleri Ulusal Arşivi'nde saklanmaktadır.

Şikago Konferansı, bugünkü sivil havacılığın temelini atan ve halen geçerli olan Chicago Konvansiyonu'nun oluşumu ve Uluslararası Sivil Havacılık Örgütünün İCAO'nun kuruluşu ile sonuçlanmıştır.

Konferans'da

ABD Hükümetinin 54 ülke temsilcisine yaptığı çağrı sonucu toplanmıştır. 

Konferansın amaçları şu şekilde sıralanabilir: 

• Dünya havayolu rotaları ve hizmetleri temellerin kurulabilmesi için çeşitli düzenlemelerin yapılması,
• Uluslararası sivil havacılık üzerine veri toplanması, verilerin kayıt altına alınması, incelenmesi ve sivil havacılığın gelişmesi ile ilgili tavsiyelerde bulunacak bir konsey kurulması,

Katılımcı ülkeler

1. Azerbaycan
2. Afganistan
3. Avustralya
4. Belçika
5. Bolivya
6. Brezilya
7. Büyük Britanya
8. Çekoslovakya
9. Çin
10. Dominik Cumhuriyeti
11. Ekvador
12. Fransa delegasyonu
13. Şili
14. Mısır
15. El salvador
16. Etiyopya
17. Guatemala
18. Güney afrika
19. Hati
20. Hindistan
21. Hollanda
22. Honduras
23. Irak
24. İran
25. İrlanda
26. İspanya
27. İsveç
28. İsviçre
29. İzlanda
30. Kanada
31. Kolombiya
32. Kosta Rika
33. Küba
34. Lübnan
35. Lüksemburg
36. Meksika
37. Nikaragua
38. Norveç
39. Panama
40. Paraguay
41. Peru
42. Filipinler
43. Polonya
44. Portekiz
45. Suudi arabistan
46. Türkiye
47. SSCB-Sovyet Sosyalist Cumhuriyet Birliği
48. Uruguvay
49. Venezuela
50. Yeni zelanda
51. Yugoslavya
52. Yunanistan
53. Washington'daki Danimarka temsilcisi
54. Washington'daki Tayland temsilcisi 

Konferansa katılan ülkelerden aşağıdaki konuları uluslararası standartlar haline getirilmesi istendi 

• İletişim ve seyrüsefer sistemleri
• Havaalanı karekteristikleri
• Personel lisanslarının çıkartılması
• Uçakların uçuşa elverişliliği 
• Uçakların tescili
• Meteoroloji bilgisinin toplanması ve dağılımı
• Uçak ve pilot defterleri
• Havacılık haritaları ve kartları
• Gümrük işlemi 
• Uçak kaza soruşturmaları

Kaynakça tr.wikipedia.org